wideomalkontent?

Nie zachwyca.

Może jest to kwestia tego, że przyzwyczajony jestem do filmów, gdzie “arcywrogiem” są mniej lub bardziej wredne siły paranormalne, ale… Motyw psychopatycznego zabójcy mieszkającego w podmiejskim, jednorodzinnym domku jakoś do mnie nie przemawia.

Dialogi są - niestety - dosyć sztuczne, postaci nie wydają się mieć głębi, a wpleciony na siłę wątek miłosny wydaje się być głównie pretekstem dla dania Shia La Beouf’owi możliwości pocałowania na srebrnym ekranie kolejnej, za przeproszeniem, laski.

Sceny “ostatecznego rozwiązania” - czyli to, gdzie w normalnym horrorze (a, pardon - thrillerze) rozgrywa się radosna jatka mniejszymi lub większymi narzędziami mordu, są również zrealizowane bez polotu - do bólu standardowy, by nie rzec, wyświechtany, motyw pogoni szaleńca i heroicznej ucieczki bohaterów. Wynik jest oczywisty, ale i sam przebieg jest przewidywalny - źle zostały również wykorzystane chwyty tworzące napięcie, typu twarz za firanką pojawiająca się w świetle błyskawicy.

Filmu nie ratuje też nienajlepiej zrealizowana, a częstokroć nie pasująca do nastroju sceny muzyka. Moja ocena? Nie polecam, nawet jeśli nie zamierzasz się wybrać do kina. Po prostu żal dwóch godzin w życiorysie na to “dzieło”.

Tagi: Disturbia, Niepokój, Shia LaBeouf, thriller, horror